Marek Wyszomirski - o makrofotografii

Witam!
Mam pytanie co do tego konwertera,Mam Nikona Coolpixa l120 i chciałbym się zapytać czy mogę do niego zamocować taki otóż konwerter makro.Jestem fanem makro i bardzo umiliło by mi to pracę.Chcę porady osób ,które się znają na takich rzeczach więc postanowiłem tu napisać.!
z góry dziękuję.
Pozdrawiam.:]

Obejrzałem całość.
Wywiad ciekawy, rzeczowy.
Zdjącia wspaniałe. Gratuluję!
Muzyka masakra...

po trzech minutach oglądania....
muzyka to rzeczywiście wymysł jakiegoś kretyna.
Rozmowa bardzo rzeczowa. Oglądam dalej.

Z przyjemnoscia obejrzalem ten program!

świetny wywiad, dużo ciekawych treści PROSZĘ O WIĘCEJ

Chciałem tylko napisać, że bardzo mi się podobało
Pozdrawiam

Co za idiota dodaje do wywiadu jakąś beznadziejną buczącą muzykę, która skutecznie zagłusza rozmowę?

Wywiad bardzo ciekawy ale przez tą kretyńską muzykę musiałem niektóre fragmenty odsłuchiwać po kilka razy żeby dokładnie usłyszeć rozmowę

Jest link do Facebooka, Tweetera a czemu nie ma linka do Sledzia NK?

A czy możne już pora wyrzucić tego paskudnego Flasha do publikowania filmów (tag )? Ledwo to chodzi na wielu sprzętach, jest cholernie kłopotliwe... nie można oglądnąć w offlinie - same wady i po którymś podejściu z kolei, oglądnąłem tylko pierwsze minuty reportażu - dalej przywisa...

wiecej takich, pozdrawiam

Gratuluję fotografii, dziękuję za cenne uwagi i pozdrawiam.

Z wielką przyjemnością wysłuchałem reportażu od deski do deski. Dużo ciekawych i praktycznych wskazówek wziętych żywcem z codziennego życia macro fotografa przyrody. To na prawdę rzeczowy i fachowy wywiad będący pomocą dla wielu adeptów tej trudnej sztuki. Gratuluję.

Świetny wywiad.
Gratulacje.

Gratuluję ciekawego merytorycznie wywiadu.

Bardzo ciekawa Osoba dzieląca sie ogromem swojej wiedzy, niestety, jak poprzednik zauwazył - muzyka jest zbyt głośna, przeszkadza.

Wywiad zapewne jest bardzo ciekawy, jednak tzw. "muzyka" skutecznie go zaglusza.

Pozdrawiam

Miałem szczęście poznać Marka przed trzema laty. Pobierałem od Niego pierwsze lekcje sprzętowe w zakresie makrofotografii; nadal wiele spraw z Nim konsultuję. A mimo to ta rezentacja dostarczyła mi kolejną dawkę wiedzy technicznej. Sposób prowadzenia spotkania, opowiadania o fotografii przyrodniczej makro i demonstracje sprzętowo-techniczne - jak sobie radzić zasługują na duże uznanie. Marek nie idzie wydeptaną ścieżką makrofotografów i uzyskuje fantastyczne efekty. Podziwiam i uczę się, ale... radzę wszystkim, zamiast naśladować kogokolwiek - uczyć się od dobrych fotografów i pracować nad swoim indywidualnym sposobem fotografowania. Kilka uwag do merytorycznej strony rozmowy, które wynikają z tego, czego nauczyłem się od Marka i z tego co sam dopracowałem.

1. Statyw w terenie zdecydowanie nie - popieram, ale monopod zdecydowanie tak. Nie wychodzę w plener bez monopodu (przydaje się w każdej sytuacji, nawet położony na ziemi). Wolę monopod od woreczka z czymkolwiek, aczkolwiek czasami też go używam.

2.Aparaty kompaktowe przedkładam nad lustrzanki, tak jak Marek, ale wolę kompakty z większymi fizycznie matrycami, chociaż obecnie produkowane mają za dużo pikseli. Te w kompaktach u Marka są w sam raz; wystarczy przecież około 5 MP. Trzeba zobaczyć Jego powiększenia na wystawach z matrycy 3,2 MP. Tutaj chodzi nie o liczbę pikseli lecz o duże piksele, co daje lepszą jakość zdjęć i możliwość użycia wyższych czułości (w kompaktowym Lumiksie G1 z matrycą 4/3 nawet do 800 ISO. Nie potrzebne mi wówczas dodatkowe sztuczne światło.

3. Brawa dla Marka za niechęć do sztucznych sposobów unieruchamiania owadów i pająków. Ale jak blisko można podejść do owada? Marek odpowiedził, że to zależy od owada. Oczywiście tak, ale... jeszcze bardziej od fotografa. Fotografując o świcie mamy do czynienia z odrętwiałymi z zimna owadami; można fotografować z 3-4 cm. Nie wystarcza? Zziębnięty owad przechodzi na ciepłą rękę i zanim się ogrzeje można fotografować do woli. Po treningu w opanowaniu sposobu poruszania się fotografa nawet w pełni aktywny motyl czy ważka (!!!) potrafi przejść na rękę fotgrafa i prośić o portret. Z pająkami trochę trudniej, ale skakun np. potrafią przeskoczyć na podstawioną rękę.
W ten sposób robię zwykle 3-5 różnych ujęć poruszając ręką, zanim skakun przeskoczy na roślinę czy motyl odleci.

4. Fotografowanie przez zmianę odległości między owadem a obiektywem przy starszych konstrukcja kompaktów być może jest najlepszym sposobem. Fotografując Lymixami FZ50 i G1 w 99% używam jednak autofokusa - jest niezawodny.

5. Makrokonwertery Raynoxa mają najlepszę relację między jakością a ceną. Inne markowe wielosoczewkowe konwertery apochropatyczne firm produkujących obiektywy wysokiej jakości (Olympus, Canon, Nikon) są też bardzo dobre, a ponadto mają większe średnice (czasami to jest bardzo ważne), ale są dużo droższe.

Na zakończenie wypada pogratulować i podziękować obu Panom - Markowi i Radkowi za pomysł i wartość merytoryczną audycji.

Świetny wywiad oby więcej takich.

Gratuluje Panie Marku piękne zdjęcia i ciekawie opowiedziane sprawy techniczne.