piątek, marca 12, 2010
   
Tekst
Zaloguj

Na tapecie

Joe McNally to znany amerykański fotograf prasowy. Pracował dla Life, Nationa Geographic czy Sports Illustrated. Wsławił się też serią gigantycznych portretów uczestników wydarzeń z 11 września zrobionych polaroidem (największym na świecie). McNally fotografował wielu znanych ludzi, od Winony Ryder po Donalda Trumpha.

Fotograf ten ma niezwykłe poczucie humoru, którym dzieli się na warsztatach, prowadzonych głównie w Ameryce. Na kilku takich wykładach odkrył go dla świata książki Scott Kelby. To za jego namową Joe przelał na papier swoje warsztatowe historyjki. W ten sposób powstała książka Uchwycić Moment.

Promocja Fototv

Zarejestruj się TERAZ!

Zarejestruj się w serwisie. W zamian otrzymasz trzy miesiące darmowego dostępu do filmów PREMIUM.

Kliknij tu by zarejestrować się w serwisie.

  • Obsługa aparatu i akcesoriów jak sprawnie używać aparatu? Jak robić lepsze zdjęcia?
  • Wideorecenzje nowego sprzętu inni o tym piszą, my to pokazujemy.
  • Wywiady i publicystyka fotograficzna rozmowy ze znanymi postaciami ze świata fotografii.

Fotografia

Cyfrowa fotografia otworkowa

Olympus E-500 z zamontowanym obiektywem otworkowym.
Powstanie fotografii poprzedził rozwój dwóch nauk - optyki i chemii. Chemia fotograficzna to wiek XIX i XX. Pierwsze spisane ślady związane z używaniem urządzeń do rzutowania obrazu otaczającego świata pochodzą z …IX wieku i dotyczą przyrządu, który nosi magiczną nazwę '''Camera Obscura'''.

Czym jest Camera Obscura? Tłumaczenie łacińskiej nazwy to ciemne pomieszczenie (dziś częściej pudełko). Przez niewielki otwór w jednej ze ścian pomieszczenia wpada do środka światło. Otwór, ze względu na swoje rozmiary jest „separatorem promieni światła”, promienie biegnące z różnych kierunków padają na przeciwległą do otworu ścianę w różnych miejscach, tworząc na owej ścianie odwrócony obraz rzeczywistości.

Pierwsze opisy stosowania camery obscura dotyczą obserwacji astronomicznych. W późniejszym czasie używano camery obscura do rzutowania widoków na płótno malarskie oraz jako atrakcji turystycznej. Do dziś zachowały się w Europie (także w Polsce) budynki, które były ogromnymi kamerami otworkowymi. Hehe, taki dzisiejszy IMAX :-)

 

Ekspozycja na światła

Poprawnie naświetlony wzorzec 8.7/2.
Lustrzanki cyfrowe różnią się coraz mniej od analogowych protoplastów. Ilość danych rejestrowanych „cyframi” dorównuje już analogowemu małemu obrazkowi. Analogowi fotografowie coraz chętniej sięgają po cyfrowe zamienniki ulubionych aparatów. Przesiadając się na cyfrówki, przenoszą na nie swe techniki fotograficzne i nawyki. Świetnie! Niestety, materiały światłoczułe zachowują się inaczej niż krzemowe matryce stosowane w dSLRach.

Zdają się o tym zapominać zarówno twórcy aparatów, implementując żywcem przeniesione z analogów systemy pomiaru światła, jak i użytkownicy, traktując matrycę jak film.

 

EV - wartość ekspozycji

EV jest jednostką określającą ilość światła jakie zostanie zarejestrowane przez materiał światłoczuły. Ta prościutka definicja zamyka w sobie trzy parametry jakimi dysponuje fotograf, które regulują ilość rejestrowanego światła.

  • Wartość przysłony – im większa „dziura” w obiektywie tym więcej światła pada na materiał światłoczuły.
  • Czas – im dłużej jest eksponowany materiał światłoczuły, tym więcej fotonów zostanie zarejestrowanych.
  • Czułość – im wyższa czułość (wzmocnienie sygnału) tym większa ilość fotonów zostanie zarejestrowana przez materiał światłoczuły.
 

Portret

Screenshot z symulatora oświetlenia portretowego.
Oto symulator oświetlenia studyjnego. Zaprezentowałem podstawowe sposoby oświetlania modela. Przyjrzyj się jak cień i światło kształtują bryłę głowy. Pod multimedialną prezentacją znajdziesz spis sposobów postępowania z modelami posiadającymi różnego rodzaju niedoskonałości (nikt nie jest doskonały). Jak ukryć długi nos lub niesymetryczną budowę twarzy? Sprawdź!

 

Umowa z modelem

Poszukujesz wzoru umowy z modelem? Jeden z wzorów znajdziesz w poniższym artykule. Gdybyś miał inny wzór i chciał go opublikować, napisz: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. .

Umowę tą pobrałem kiedyś z internetu, nie mam niestety pojęcia kto jest jej autorem.

 

Uproszczony system strefowy

Lauterbrunnen, Switzerland, z Jungfrau w tle
Na początku powiedzmy sobie szczerze, światłomierze są głupie, naprawdę głupie. Nie biorą pod uwagę, co akurat jest fotografowane. Światłomierz przyjmuje, że wszystkie sceny mają tą samą wartość tonalną – średnia szarość – mniej więcej w okolicy strefy 5 z poniższego wykresu. Jeżeli klatka jest odmienna, np. scena na śniegu, zostanie naświetlona niepoprawnie. Śnieg potraktowany jako średnia szarość spowoduje niedoświetlenie. Gdyby za każdym razem słuchać wskazań światłomierza, wszystkie zdjęcia miały by tą samą średnią gęstość średniej szarości. Zapewne zgubił byś się w dużej ilości niepoprawnych ekspozycji, zwłaszcza, jeżeli fotografujesz w trudnych warunkach oświetleniowych.

 
Przywróć ustawienia domyślne