Ta krótka porada dedykowana jest Jarkowi Grabkowi.
Wraz z popularyzacją formatu RAW modne stało się wielokrotne wywoływanie tego samego pliku z korektą ekspozycji tak, by wyciągnąć jak najwięcej informacji ze świateł jak i cieni zdjęcia. Teoretycznie, łącząc dwa zdjęcia forsowane +2EV i -2EV można zyskać 4 EV na dynamice tonalnej, sięgając możliwości rejestracyjnych negatywu. Teoretycznie, bo po forsowaniu cyfrowego negatywu o 2 EV wyłażą już poważnie szumy. Technika ta wydaje się jednak przydatna, kiedy fotograf musi poradzić sobie z kadrem o dużych kontrastach – panna młoda w białej sukni w kościele, fotografowana z fleszem, czy zdjęcia w ciemnym pomieszczeniu z oknami, przez które wpada ostre dzienne światło, można w ten sposób dosyć prosto uratować wypalone niebo.
Jak już pisałem na wstępie, idea sklejania forsowanych ekspozycji wymaga wywołania tego samego zdjęcia z pliku RAW z różnymi ustawieniami parametru EV. Na przykładowym pliku użyłem ustawienia automatycznego Photoshopa (PS zaproponował EV -1,15).
Po wywołaniu pliku, wybrałem opcję „Image|Duplicate”, oryginał zamknąłem i otworzyłem ponownie, by zmienić parametry ekspozycji.
Drugi raz kadr wywołałem forsując negatyw o +0,3 EV, wyciągając detale z cieni.
Wywołany obraz skopiowałem w całości do schowka i wyrzuciłem na duplikat utworzony w poprzednim kroku (wywołany oryginał można juz zamknąć). W ten sposób uzyskałem dwie warstwy, tło wywołane -1,15 EV i warstwę świateł, wywołaną +0,3 EV.
Ctrl+Alt+Tylda
Po przydługim wstępie przejdźmy do meritum sprawy. Wielokrotne wywołanie RAWa, to nie problem, problemem jest zgrabne i szybkie połączenie dwóch warstw, a cały ten tutorial napisałem by pokazać następującą technikę: Naciśnięcie kombinacji klawiszy Ctrl+Alt+Tylda (~ - ogonek nad klawiszem TAB) powoduje utworzenie selekcji, zbudowanej z kanału jasności obrazu.
Wyłączyłem na chwilę widoczność warstwy jaśniejszej (rys. 3) i nacisnąłem magiczny skrót klawiszowy Ctrl+Alt+Tylda.
Photoshop utworzył selekcję opartą o jasność jedynej widocznej warstwy (ciemniejszej). Dla naszych celów selekcja wymaga odwrócenia (Select|Inverse lub Ctrl+Shift+I).
Włączyłem ponownie widoczność warstwy świateł, zaznaczyłem ją i połączyłem z wygenerowaną selekcją (Layer|Layer mask|Reveal selection).
W ten sposób zmiksowaliśmy dwa zdjęcia, w obszarach jaśniejszych „rządzi” obraz wywołany ciemniej, w obszarach ciemniejszych, obraz wywołany jaśniej.
Regulacje
Na efekt działania tej techniki można wpływać na kilka sposobów.
- Regulując parametr „Opacity” jaśniejszej warstwy. Daje to większy lub mniejszy udział warstwy świateł w sklejonym obrazie.
- Regulując poziomami, krzywymi lub kontrastem i jasnością maskę warstwy jaśniejszej. Używając poziomów możemy zmienić zasięg „rozjaśniania”.
- Dowolnym narzędziem malarskim można malować po masce warstwy, wzmacniając, osłabiając, usuwając lokalnie widoczność warstwy jaśniejszej.
Ostatni sposób znacząco różni sklejanie forsowanych ekspozycji od funkcji Shadow/Highlights, która może się wydawać podobna w działaniu. Miejscowe stosowanie warstwy rozjaśnionej to cymes sklejania.
Kliknięcie w maskę warstwy z przyciśniętym klawiszem Alt, powoduje tymczasowe wyświetlenie, zamiast warstw, wyglądu maski wskazanej warstwy.
Po wyświetleniu maski, użyłem Poziomów (Levels) do wyregulowania zasięgu widoczności warstwy jaśniejszej.
Tam, gdzie obraz maski jest biały, warstwa będzie bardziej widoczna. W miejscach czarnych, widoczne są warstwy leżące pod spodem (w tym wypadku warstwa wywołana ciemniej).
Podsumowanie
Maska jasności jest Twoim przyjacielem, nie tylko w przypadku sklejania forsowanych zdjęć. Sklejanie pozwala łączyć warstwy lokalnie, co zwiększa kreatywne możliwości fotografa. Shadow/Highlighs działa podobnie, ale globalnie, obraz wyciągany z cieni jest zaszumiony.
-
Click to open image!
Click to open image!
-
Click to open image!
Click to open image!
-
Click to open image!
Click to open image!
Rys. 7. U góry zdjęcia składowe, na dole efekt sklejenia dwóch fotografii w jedną. Na sklejce widać szprosy w oknach pochodzące z ciemniejszej ekspozycji, które na zdjęciu jaśniejszym były zupełnie zamazane. Detale kopuły też zachowały szczegóły z wersji ciemniejszej.
Zwiększając zakres rejestrowanych walorów należy pamiętać o tym, że im więcej EV zarejestrowane na materiale światłoczułym, tym lokalny kontrast mniejszy, a zdjęcia stracą nieco ze swojej dramaturgii, będą nieco bardziej „płaskie”. Nie można mieć na raz lasu, tartaku i psa.
I to by było na tyle.
Download
Atualizacja: 31 lipca 2006 - właśnie zrobiłem akcję dla PS CS2, która wykonuje całą skomplikowaną robotę. Po uruchomieniu akcji '''Pseudo HDR with blur''' użytkownik ma okazję otworzyć plik ze zdjęciem. Może to być RAW, może to być JPG lub TIFF. Jedno co istotne, ten plik powinien być forsowany jaśniej. Po wybraniu pliku, ewentualnym dostosowaniu parametrów RAW plik zostanie otwarty i skopiowany do schowka. Dialog otwierania dokumentu pojawi się po raz drugi. Tym razem RAW wywołujemy ciemniej (lub otwieramy JPG, TIFF, PSD ciemniejszy). Akcja poskleja oba pliki w jeden dokument, utworzy maskę jasności, połączy ją z jaśniejszą warstwą.
Doszedłem do wniosku, że zmiękczenie maski jasności może czasem być wygodne, dlatego na końcu akcja otwiera dialog '''Gaussian Blur'''. Jezeli nie chcesz zmiękczać maski, wybierz "Cancel" (Anuluj). To ostatni element akcji, więc nie będzie problemów.
Akcję można pobrać tutaj: pseudo HDR. Po pobraniu, rozpakuj akcję, otwórz z poziomu palety Actions w PSCS2, wybierz '''Run''' (Uruchom).Trackback(0)
Adres TrackBack do tego komentarzaKomentarze (3)
. 