Cyfrowa ciemnia

Problem z kolorem czerwonym to typowe komplikacje związane z nieuważnym posługiwaniem się profilem Adobe RGB.
Na wielu stronach i w wielu artykułach można przeczytać opis jak przygotować zdjęcie do sieci. Często jednak widuję fotki, które można było minimalnym nakładem pracy pokazać lepiej. No więc od początku.

Zdjęcie z warstwą złotego podziału. W okienku warstw (Layers) widoczny domyślny tryb łączenia warstwy z tłem <strong>Overlay</strong>.
Photoshopowi brakuje narzędzia wspomagającego kadrowanie - brak siatki złotego podziału. Rozważałem kiedyś narysowanie sobie dokumentu z siatką złotego podziału, po to, by wkładać ją jako warstwę do kolejnych plików i pomagać sobie w kadrowaniu. Nie było by to jednak zbyt wygodne rozwiązanie. Linie pomocnicze też nie dają się grupować i skalować.

Kilka dni temu doszedłem do wniosku, że mogę napisać skrypt, który na dowolnym zdjęciu dorysuje mi na nowej warstwie linie złotego podziału. Taką warstwę będę mógł skalować, przesuwać, poszukując optymalnego kadru. No i napisałem. Pierwszy skrypt do PSa w moim życiu! :-)

Dziś bardzo krótka porada. Krótka, bo dramatycznie skraca czas pracy. Skróty klawiaturowe w PhotoShopie. Bardzo często niedoceniane, potrafią ułatwić życie fotoedytora, a i oszczędzą nadgarstek.

Jeżeli na każdym przesunięciu myszy nad przybornik w celu zmiany narzędzia zyskasz sekundę, to przy średnio skomplikowanej fotografii jesteś do przodu minutę, albo i więcej. Teraz zastanów się, ile fotek przerabiasz i ile czasu mógłbyś zaoszczędzić!

Nie chcę namawiać Cię do wkuwania kilku setek skrótów dostępnych w programie. Jest jednak pewien kanon, który warto sobie przyswoić, bo są to funkcje najczęściej używane. Pominę tylko skróty wspólne dla całego systemu (takie jak Ctrl+C, Ctrl+S...).

Rys. 9. Zdjęcie po korekcji w Adobe Camera RAW. Balans bieli, ekspozycja + 0,7 EV, korekcja aberracji chromatycznej, Unsharp Mask.
Najwyższy stopień wtajemniczenia fotografa cyfrowego można osiągnąć tylko w jeden sposób – używając formatu RAW. Cyfrowy negatyw, jak często określa się ten format, daje użytkownikowi najwyższą możliwą jakość fotografii, duży stopień bezpieczeństwa i odrobinę swobody podczas fotoedycji. Adobe PhotoShop CS został wyposażony w najnowszą wersję pluginu Adobe Camera RAW, służącego otwieraniu RAWów z większości dostępnych na rynku aparatów cyfrowych.

Zdjęcie zapisane ze zmiennym poziomem kompresji (quality 60-80).
Format JPG przewiduje zapis pliku ze zmienną kompresją. Photoshop, a właściwie wtyczka Save for Web pozwala zapisywać pliki JPG w ten sposób.

Zmienna kompresja pozwala na lepszą optymalizację wielkości pliku. Część obrazu, niosąca ważne informacje może zostać skompresowana z mniejszą siłą. Skutek, to mniejszy rozmiarem plik. Pytanie, jak poinstruować Photoshopa, co ma kompresować silniej, co zaś słabiej?

Wynik połączenia dwóch różnie wywołanych ekspozycji.
Wraz z popularyzacją formatu RAW modne stało się wielokrotne wywoływanie tego samego pliku z korektą ekspozycji tak, by wyciągnąć jak najwięcej informacji ze świateł jak i cieni zdjęcia. Teoretycznie, łącząc dwa zdjęcia forsowane +2EV i -2EV można zyskać 4 EV na dynamice tonalnej, sięgając możliwości rejestracyjnych negatywu. Teoretycznie, bo po forsowaniu cyfrowego negatywu o 2 EV wyłażą już poważnie szumy. Technika ta wydaje się jednak przydatna, kiedy fotograf musi poradzić sobie z kadrem o dużych kontrastach – panna młoda w białej sukni w kościele, fotografowana z fleszem, czy zdjęcia w ciemnym pomieszczeniu z oknami, przez które wpada ostre dzienne światło, można w ten sposób dosyć prosto uratować wypalone niebo.

Strona 3 z 3

3
następna
ostatnia

Logowanie